İçinde bulunulan zamanın, şu anın ve
bekleyişin tadına varmak için unutmayı bilmek gerekir;
ancak unutmak bellek için de bir ihtiyaçtır:
Uzak geçmişe ulaşabilmek için
yakın geçmişi unutmak gerekir.
Marc Auge, 2019
Unutma Biçimleri
bekleyişin tadına varmak için unutmayı bilmek gerekir;
ancak unutmak bellek için de bir ihtiyaçtır:
Uzak geçmişe ulaşabilmek için
yakın geçmişi unutmak gerekir.
Marc Auge, 2019
Unutma Biçimleri
Haz ile Göklenir Dünya
Bihter Yasemin Adalı, Art On İstanbul’daki yeni sergisi “Haz ile Göklenir Dünya” ile
7 Şubat - 28 Mart 2026 tarihleri arasında izleyiciyi; yaşamla ölüm, bilinen ve bilinçdışına itilen, iç ve dış
dünya arasındaki eşiklere çağırıyor.
Pinot Gallizio’nun üretim bantlarını andıran endüstriyel resimleri ya da Niki de Saint Phalle’ın savaşın
yankılarını taşıyan vurulmuş tuvalleri gibi, Adalı’nın işleri de hem kişisel hem de kolektif hafızanın somatik
sızısını yüzeye çıkarıyor. Resimlerden sarkan avizelerden yükselen seslere kulak verdiğimizde, gündelik
hayattan yükselen iç ve dış sesleri duyuyoruz. Adalı nesneleri zamanın içinde trans hâlinde, tam da bir başka
şeye dönüşmek üzereyken yakalıyor; bir mektup zarfını bir eve, bir asma kilidi bir lahite veya bir tapınağa
dönüştüğü eşikte çiziyor.
“Eşikte varolma” hâli; ne tamamen içeride ne de dışarıda, ne tam olarak geçmişte ya da gelecekte, ne de
şimdide olma durumudur. Arafta var olmak, serginin merkezindeki botanik ve bedensel metaforlarla
“köklenmek mi, çürümek mi?” sorusu etrafında derinleşiyor. Yağlı boya resimler ve resmin yüzeyinden taşan
bahçe, domino taşları, boks torbaları ve telefon ahizeleri gibi nesneler izleyiciyi çok katmanlı bir oyuna
davet ediyor. Bahçede dizili domino taşları yerinden oynuyor, büyüyen tohumlar filiz resimleriyle birbirine
karışıyor, mecaz ve bizzatihi gerçek arasında kurulan görsel ve düşünsel ilişkiler birbirine dolaşıyor.
Bu bahçede bir de küçük kulübe var. Bu kulübe, kiliselerde yer alan günah çıkarma kabinleri ve eski telefon
kulübeleri gibi; sessizce girip, tekrar tekrar gördükleri bir rüyalarını anlattıkları ve geriye ses kayıtları bırak-
tıkları anonim bir alan. Bırakılan ses kayıtları sergi boyunca her Cumartesi bir performansa zemin sunuyor. İzleyici ve konuklar rüya anlatılarıyla bilinçdışına geçitler açarak; bahçeyi uyanıklık ile düş arasında yer alan
bir dünyaya dönüştürüyor.
Sanatçının pratiği; hem toprağın hem de ruhun zemininin oyulduğu bir çağda, stabilite arayışına, hiperdi-
namizm içinde kendi zeminini, yerini, yönünü ve yolunu bulma mücadelesine alan açıyor. “Haz ile Göklenir
Dünya”, zamanın akışını, unutmak ve hatırlamayı, duyusal bir zenginlik ve karşı konulmaz bir deneysellik
içinde ele alıyor. İzleyiciyi kendi eşiklerinde, acıları ve hazları, rüyaları ve uyanışlarının ortasında; yaşam
oryantasyonları hakkında düşünmek üzere, biraz büyülü biraz tekinsiz bir bahçenin yamacına bırakıyor.
7 Şubat - 28 Mart 2026 tarihleri arasında izleyiciyi; yaşamla ölüm, bilinen ve bilinçdışına itilen, iç ve dış
dünya arasındaki eşiklere çağırıyor.
Pinot Gallizio’nun üretim bantlarını andıran endüstriyel resimleri ya da Niki de Saint Phalle’ın savaşın
yankılarını taşıyan vurulmuş tuvalleri gibi, Adalı’nın işleri de hem kişisel hem de kolektif hafızanın somatik
sızısını yüzeye çıkarıyor. Resimlerden sarkan avizelerden yükselen seslere kulak verdiğimizde, gündelik
hayattan yükselen iç ve dış sesleri duyuyoruz. Adalı nesneleri zamanın içinde trans hâlinde, tam da bir başka
şeye dönüşmek üzereyken yakalıyor; bir mektup zarfını bir eve, bir asma kilidi bir lahite veya bir tapınağa
dönüştüğü eşikte çiziyor.
“Eşikte varolma” hâli; ne tamamen içeride ne de dışarıda, ne tam olarak geçmişte ya da gelecekte, ne de
şimdide olma durumudur. Arafta var olmak, serginin merkezindeki botanik ve bedensel metaforlarla
“köklenmek mi, çürümek mi?” sorusu etrafında derinleşiyor. Yağlı boya resimler ve resmin yüzeyinden taşan
bahçe, domino taşları, boks torbaları ve telefon ahizeleri gibi nesneler izleyiciyi çok katmanlı bir oyuna
davet ediyor. Bahçede dizili domino taşları yerinden oynuyor, büyüyen tohumlar filiz resimleriyle birbirine
karışıyor, mecaz ve bizzatihi gerçek arasında kurulan görsel ve düşünsel ilişkiler birbirine dolaşıyor.
Bu bahçede bir de küçük kulübe var. Bu kulübe, kiliselerde yer alan günah çıkarma kabinleri ve eski telefon
kulübeleri gibi; sessizce girip, tekrar tekrar gördükleri bir rüyalarını anlattıkları ve geriye ses kayıtları bırak-
tıkları anonim bir alan. Bırakılan ses kayıtları sergi boyunca her Cumartesi bir performansa zemin sunuyor. İzleyici ve konuklar rüya anlatılarıyla bilinçdışına geçitler açarak; bahçeyi uyanıklık ile düş arasında yer alan
bir dünyaya dönüştürüyor.
Sanatçının pratiği; hem toprağın hem de ruhun zemininin oyulduğu bir çağda, stabilite arayışına, hiperdi-
namizm içinde kendi zeminini, yerini, yönünü ve yolunu bulma mücadelesine alan açıyor. “Haz ile Göklenir
Dünya”, zamanın akışını, unutmak ve hatırlamayı, duyusal bir zenginlik ve karşı konulmaz bir deneysellik
içinde ele alıyor. İzleyiciyi kendi eşiklerinde, acıları ve hazları, rüyaları ve uyanışlarının ortasında; yaşam
oryantasyonları hakkında düşünmek üzere, biraz büyülü biraz tekinsiz bir bahçenin yamacına bırakıyor.
Click to view Exhibition Catalogue.
Galeri Art On İstanbul (2026) Photo Credits : Kayhan Kaygusuz
